مصارف اسید سولفوریک در شوینده ها

اسید سولفوریک جزء اصلی از مواد شوینده لباسشویی است و برای از بین بردن مواد روغنی ، کثیفی و لکه از روی لباس کاربرد دارد.

یک شوینده خوب باید حداقل چهار درصد H2SO4  (اسید سولفوریک) در خود داشته باشد.

از اسید سولفوریک می توان برای ساخت مواد شوینده دیگر و همچنین شوینده ها و صابونهایی که مبتنی بر کربنات سدیم یا بی کربنات پتاسیم هستند ، استفاده کرد.

این شوینده‌ها فاقد هرگونه سفید کننده هستند ، بنابراین برای از بین بردن لکه های خون ایده آل نیست ، اما برای روشن کردن پارچه های تیره ایده آل است.

مواد شوینده موادی هستند که به مواد شوینده اضافه می شوند تا با کاهش اثرات منفی آب سخت، کارایی آنها را بهبود بخشند.

در ساخت این ترکیبات از گوگرد نیز استفاده می شود.

متیل استات و استون دو ماده شیمیایی هستند که هر دو به عنوان حلال استفاده می‌شوند، اما تفاوت‌های قابل توجهی در ساختار شیمیایی، خواص و کاربردهای آن‌ها وجود دارد.

در این جا به برخی از تفاوت های متیل استات و استون به اجمال اشاره می شود.

تفاوت از نظر خواص شیمیایی :

خواص شیمیایی متیل استات :

فرمول شیمیایی : CH3COO)CH3)
جرم مولی : 74.06 گرم بر مول
شکل ظاهری : مایع بی رنگ
چگالی : 0.932gr/cm³
نقطه ذوب : 98- درجه سانتی‌گراد
نقطه جوش : 56.9 درجه سانتی‌گراد
مقدار انحلال پذیری در آب : 1gr/100ml در دمای 20 درجه سانتی‌گراد

خواص شیمیایی استون :

فرمول شیمیایی : C3H6O
جرم مولی : 58.08 گرم بر مول
شکل ظاهری : مایع بی رنگ
چگالی : 0.7845gr/cm³
نقطه ذوب : 94.9- درجه سانتی‌گراد
نقطه جوش : 56.08 درجه سانتی‌گراد
مقدار انحلال پذیری در آب : انحلال پذیری زیاد

تفاوت از نظر نوع کاربرد :

کاربردهای متیل استات :

متیل استات همانند استون یک حلال شیمیایی با خواص فوق العاده است که کاربردهایی مشابه استون دارد.
با این مزیت که نقطه اشتعال آن بیشتر از استون است و از نظر زیست محیطی سمیت کمتری نسبت به استون دارد.
متیل استات خاصیت آبگریزی بیشتری نسبت به استون دارد که باعث صرفه‌جویی در هزینه‌ها می شود.
همچنین بوی ملایم متیل استات در فضاهای بسته قابل تحمل‌تر از استون است.

کاربردهای استون :

سرعت خشک شدن استون بیشتر از متیل استات است که برای کاربردهایی مثل پاک کننده لاک ناخن ، رقیق کننده رنگ بسیار مناسب است.
همچنین از خاصیت حلالیت قوی آن می توان برای چربی زدایی سطوح استفاده کرد.
البته استون در مواجهه با برخی از مواد مثل پلاستیک و لاستیک می تواند حالتی تهاجمی و آسیب‌زا داشته باشد.

تفاوت از نظر زیست محیطی :

متیل استات :

درصد تبخیر و سمی بودن متیل استات بسیار کمتر از استون بوده.
همچنین متیل استات در مقایسه با استون ، خطرات کمتری مثل مسمومیت با استنشاق و آسیب‌های پوستی ایجاد می کند.

متیل استات زیست تخریب پذیر ، معاف از ترکیبات فرار(VOC) و غیر HAP(آلاینده غیر خطرناک) است.

استون :

استون به شکل وسیع‌تری به عنوان حلال در جهان مصرف می شود.
اما فراریت بالا و بوی قوی آن می تواند از نظر زیست محیطی و بهداشت در محیط‌های بسته و بدون تهویه خطرناک باشد.
استون بعنوان یک ترکیب آلی فرار(VOC) دسته‌بندی می شود.

نتیجه گیری :
متیل استات و استون ، هر دو به عنوان حلالهای ارزشمند با کاربردهای مختلف عمل می کنند.
سرعت تبخیر بالای استون در مواردی که نیاز به خشک شدن سریع است می تواند مفید باشد.
در محیط های بسته و بدون تهویه ، متیل استات می تواند نسبت به استون برتری داشته باشد.

پرمنگنات پتاسیم چیست ؟

پرمنگنات پتاسیم Potassium permanganate  با فرمول شیمیایی KMnO4 ، یک ترکیب معدنی است .
پرمنگنات پتاسیم که به عنوان یک اکسیدکننده قوی شناخته می‌شود، معمولاً به رنگ بنفش تیره است و در آب حل می‌شود و محلول آن رنگی مایل به صورتی یا بنفش تولید می‌کند.

خصوصیات پرمنگنات پتاسیم:

جرم مولی : 158.034 گرم بر مول

نقطه ذوب : 240 درجه سانتی‌گراد

چگالی : 2.7gr/cm³

انحلال پذیری در آب :
76gr/L (25°C)
250gr/L (65°C)

حلالیت : محلول در حلال‌های آلی ، در تماس با الکل ها تجزیه می شود

شکل و رنگ ظاهری :
در حالت جامد به شکل کریستالهای سیاه مایل به بنفش رنگ.
در حالت محلول از رنگ بنفش شدید در محلول‌های غلیظ تا رنگ ارغوانی در محلول با غلظت چند ppm متغیر است.

بو : بدون بو

شیمی فیزیک مواد چیست ؟

شیمی فیزیک (Physical chemistry)  ، بررسی و مطالعه پدیده های ماکروسکوپی و میکروسکوپی در سیستم های شیمیایی از نظر اصول ، اعمال و مفاهیم فیزیک حرکت ، انرژی ، نیرو ، زمان ، ترمودینامیک ، شیمی کوانتومی ، مکانیک آماری ، دینامیک تحلیلی و دینامیک شیمیایی است.
 شیمی فیزیک، بر خلاف فیزیک شیمیایی ، عمدتاً (اما نه همیشه) یک علم فوق مولکولی است ، زیرا اکثر اصولی که بر اساس آن پایه‌گذاری شده است به جای ساختار مولکولی یا اتمی به تنهایی (به عنوان مثال، شیمیایی تعادل و کلوئیدها).

تاریخچه شیمی فیزیک:

اصطلاح "شیمی فیزیک" توسط میخائیل لومونوسوف در سال 1752 ابداع شد ، زمانی که او یک دوره سخنرانی با عنوان "دوره ای در شیمی فیزیک واقعی" ( Курс истинной физической химии ) در برابر دانشجویان دانشگاه پترزبورگ ارائه کرد .
او در مقدمه این سخنرانی ها این تعریف را ارائه می دهد :"شیمی فیزیک علمی است که باید تحت مقررات آزمایش های فیزیکی دلیل آنچه را که در اجسام پیچیده از طریق عملیات شیمیایی روی می دهد توضیح دهد".