مقالات

مواد مرجع آزمایشگاهی

مواد مرجع گواهی شده یا مواد استاندارد تأیید شده شاهدها، کنترل ها یا استانداردهایی هستند که جهت اندازه گیری کیفیت یا ردیابی مواد و اندازه گیری باقیمانده مواد به کار می روند.

استاندارد مرجع برای یک واحد اندازه گیری ابزاری است که کمیت مورد نظر برای اندازه گیری را در خود جای داده است، و ارزش آن با مرجع پایه کالیبراسیون، متناسب است.

شرکت های بسیار بزرگ و شناخته شده ای در جهان وجود دارد که در زمینه تهیه ،تولید و توزیع انواع مواد شیمیایی(مواد شیمیایی صنعتی, مواد شیمیایی آزمایشگاهی, مواد شیمیایی دارویی, مواد شیمیایی خوراکی) در هر سطح و مقداری فعالیت می کنند.

ما دراین مقاله تعدادی از شرکتهای بزرگ صنایع شیمیایی معروف و توزیع کننده و شرکتهای تولید کننده مواد شیمیایی در دنیا به اجمال اورده ایم .

سدیم سولفید چیست ؟

سدیم سولفیت Sodium sulfite  یکی از ترکیبات شیمیایی پرکاربرد در صنایع مختلف است که با فرمول شیمیایی Na2SO3 شناخته می‌شود.
 این ترکیب به دلیل خاصیت احیاکنندگی، در فرآیندهای گوناگون صنعتی و آزمایشگاهی نقش اساسی ایفا می‌کند. 
سدیم سولفیت یا سدیم سولفیدبه صورت پودری سفیدرنگ و بدون بو در بازار عرضه می‌شود و به راحتی در آب حل می‌شود.
یکی از مهم‌ترین دلایل استفاده گسترده از سدیم سولفیت، پایداری نسبی و قابلیت ترکیب‌پذیری بالای آن با دیگر مواد شیمیایی است.
این ماده در بسیاری از واکنش‌های شیمیایی به منظور حذف اکسیژن محلول در آب یا جلوگیری از اکسیداسیون به کار می‌رود. همچنین به دلیل توانایی مهار رشد باکتری‌ها، در برخی محصولات غذایی به عنوان نگهدارنده نیز استفاده می‌شود.

برمو فنل بلو چیست؟

برمو فنل بلو Bromophenol blue با فرمول شیمیایی C₁₉H₁₀Br₄O₅ یکی از معرف‌های پرکاربرد در آزمایشگاه‌های شیمی و زیست‌شناسی است که به دلیل ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود در شناسایی pH و ردیابی فرآیندهای آزمایشگاهی مورد توجه قرار گرفته است.

این ماده شیمیایی که به نام تترابروموفنول سولفونفتالئین نیز شناخته می‌شود، در محیط‌های مختلف تغییر رنگ می‌دهد و به همین دلیل در بسیاری از آزمایش‌ها نقش مهمی ایفا می‌کند.

در این مقاله، به بررسی خصوصیات برمو فنل بلو، مراحل تهیه، کاربردها، انواع و خطرات آن می‌پردازیم تا اطلاعات جامعی در اختیار شما قرار دهیم. 

خصوصیات برمو فنل بلو 

برمو فنل بلو یک ترکیب شیمیایی از خانواده سولفونفتالئین‌ها است که به‌عنوان شناساگر pH عمل می‌کند. 
این ماده در محدوده pH بین 3 تا 4.6 تغییر رنگ می‌دهد، به‌طوری‌که در محیط اسیدی به رنگ زرد و در محیط قلیایی به رنگ آبی یا ارغوانی ظاهر می‌شود.